tag:blogger.com,1999:blog-19514658386195192002012-01-20T21:06:48.864+06:00               कथा, कविता, हास्यव्यंग्य तथा अन्य रचनाहरूएकल यात्रीhttp://www.blogger.com/profile/13700041481179218861noreply@blogger.comBlogger411100tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-51513494795669628372011-11-26T08:39:00.012+06:002011-11-30T18:34:51.883+06:00

फिँजाएर ओठ, देखाएर चम्किला सेता दाँतहिमालसँगै मुस्काउन छोडेकी छैन अझैकैले सुसाउँदै, कैले उर्लँदैनदीसँगै कलकल बग्न छोडेकी छैन अझैतैँले सोचेजस्तो नराम्री त छँदैछैन मतैँले सम्झेजस्तो कमजोर भैसकेकी छैन अझै । [photo:theodora.com]तँलाई टाँसेको छाति तेरै मायामा तड्पिन्छ घरिघरि तँलाई खेलाएको काख तैँलाई खोज्दै भौतारिन्छ वरिपरिभुलेर न्यानो माया तँ अर्कै संसारमा भए पनिछोडेर आमाको काख

एकल यात्रीhttp://www.blogger.com/profile/13700041481179218861noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-25142145902282666242011-10-25T10:23:00.005+06:002011-10-27T17:54:50.287+06:00

[तस्वीरः myaawaz.com]दशैँमा समेत दशैँ खर्च नपाएको झोँकमा गर्दै आएको काम छोडेर नरमानले नयाँ काममा हात हाल्यो । काम त के नयाँ भन्नु, उही मजदुरी न हो, साहूको पसलमा । तर ठाउँ नयाँ, साहू नयाँ, साथीहरू नयाँ, परिवेश नयाँ र शायद ज्याला नयाँ ।दशैँ जस्तो भए पनि तिहार राम्रै बित्ने भयो भन्ने सोचेर नरमान दंग पर्‍यो र तिहारको किनमेलको योजना बुन्न थाल्यो ।′बुबा मलाई एक जोर नयाँ जुत्ता ′ दशैँदेखि भन्दै आएको उही

एकल यात्रीhttp://www.blogger.com/profile/13700041481179218861noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-68054143524093131992011-10-15T10:00:00.005+06:002011-10-15T12:05:09.170+06:00

हिँड्दाहिँड्दै पाठका गोरेटाहरूमाअल्मलियो रपृष्ठहरूमा चिप्लिएर ऊ लड्यो ।चाहार्दा चाहार्दै व्याकरण र अभ्यासहरूमाबिर्सियो बाटो र अक्षरहरूमा ठोक्किएर ऊ लड्यो ।डुल्दाडुल्दैशब्द र वाक्यहरूमा तिर्मिरायो रअनुच्छेदहरूमा बेरिएर ऊ लड्यो ।खोज्दै गर्दा सुनौलो भविष्य पुस्तकका पन्नाहरूमारन्थनियो बेस्सरीरपन्नाको धारले सेरिएर ऊ मर्‍यो।

एकल यात्रीhttp://www.blogger.com/profile/13700041481179218861noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-66979252104449888122011-06-10T22:18:00.005+06:002011-06-29T07:48:14.106+06:00

चल्दाचल्दै झ्याप्प बन्द हुन्छचलाउँदा चलाउँदै थप्प रोकिन्छkeyboard ले type गर्नै छोड्छmouse सर्दै सर्दैनसधैँजसो hang हुन्छआजभोलि मेरो computer लेभनेजस्तो काम गर्दै गर्दैन ।boot हुनै घन्टौँ लाग्छprogram खुल्न उस्तै कुर्नुपर्छकाम गर्दागर्दै response गर्न छोड्छन end हुन्छ चलिरा programन नयाँ start हुन्छसारै लोसे भएको छmemory थप्दा नि speed नै बढ्दैनखुल्दाखुल्दै restart हुन्छआजभोलि मेरो computer

एकल यात्रीhttp://www.blogger.com/profile/13700041481179218861noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-61590271337872132712011-05-28T08:07:00.008+06:002011-05-28T10:03:56.201+06:00

रामबहादुरकी स्वास्नी व्यथाले मरिन्ओखती नपाएर बुबा मरेखेतमा काम गर्दागर्दै आमा पहिरोमा पुरिइन्कान्छो छोरो भोकले मर्‍योबाँकीलाई टुहुरो बनाएरपीडै पीडाले रामबहादुर कालको मुखमा परेउसका सपना थिए,घर सजाउने सपनाछोराछोरीलाई सुखमा हुर्काउनेपढाउने, बढाउने र ठूलो मान्छे बनाउने सपनाआमा–बा, स्वास्नी र छोराछोरी सहितकोसुखी, खुसी परिवारको सपनास्वास्नीको मृत्युसँगै उसको सपना टुक्रियोआमा–बाको निधनसँगै उसको सपना

एकल यात्रीhttp://www.blogger.com/profile/13700041481179218861noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-39440741057211395692011-04-14T00:00:00.002+06:002011-10-18T00:12:34.138+06:00

चुहिएको छानोचर्किएको गारोभाँच्चिएका दलिनहरूमक्किएका झ्याल–ढोकाका खापाहरूभत्कनै लागेको एउटा पुरानो घर ।पुरानो घरमाएउटै नयाँ कुरोनयाँ वर्षकोनयाँ क्यालेन्डर ।

एकल यात्रीhttp://www.blogger.com/profile/13700041481179218861noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-86214219202105083132011-02-14T05:41:00.006+06:002012-01-20T21:06:48.882+06:00

मैलेअप्ठेरोमा हात दिने कुरा गरेँ एक्लोपनमा साथ दिने कुरा गरेँजंघारहरू सँगै तर्ने कुरा गरेँ लामो यात्रा सँगै गर्ने कुरा गरेँ र तिमी भन्छ्यौ मैले मायाको कुरै गरिनँ ।तिमीले आलिङ्गनका कुरा गर्‍यौचुम्बनका कुरा गर्‍यौ अनि स्पर्शका कुरा गर्‍यौ ।भन,तिमीले कहाँ मायाका कुरा गर्‍यौ ?छाडेर आमाको काखतिम्रो अँगालोमा आफूलाई बेर्न म सक्दिनँ बनाएर तिमीलाई खुसी आमाको मुहारमा उदासी हेर्न म सक्दिनँ र त मैलेसधैँ साथ

एकल यात्रीhttp://www.blogger.com/profile/13700041481179218861noreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-8137207117849794172010-12-27T21:50:00.006+06:002011-08-20T19:25:21.925+06:00

एकाबिहानै मोबाइलमा message को टोन बज्यो । आँखा मिच्दै पढ्ने कोसिस गरेँ, 'happy birthday'। मोबाइललाई थिचेर सिरानीमुनि फेरि निदाउने कोसिस गरेँ । मोबाइलको क्यार् क्यार् रोकिएनँ । उठेँ, हाइ काढ्दै र लागेँ नित्य कर्ममा । बिहानै उठेर net बाट चियाउने बानी नै भैसक्यो । अनुहारलाई पानीले पखालेर कम्प्युटर अघिल्तिर बसेँ र सुरु गरेँ नयाँ दिनको यात्रा facebook.com बाट । log in गरेको के थिएँ, message र

एकल यात्रीhttp://www.blogger.com/profile/13700041481179218861noreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-73578658930504365092010-11-11T07:59:00.019+06:002011-05-21T10:49:20.106+06:00

(हुन त सरकारी कार्यालयमा हुने लेनदेनका कुरामा हामी भुक्तभोगी छौँ । त्यसमा पनि यातायात विभागमा सुरुमा पसेर फर्म भरेदेखि लाइसेन्स लिने अवस्थासम्म सबैजसो काम कार्यालयबाट भन्दा पनि कार्यालबाहिरबाट हुन्छ, जहाँ पाइला पाइलमा पैसा तिर्नुपर्छ । लाग्छ, सडकपेटीमा पसल थापेर बस्नेहरू नै कर्मचारी हुन् । त्यहाँ सेवाग्राही सेवा किन्नुपर्छ, अतिरिक्त मूल्य तिरेर। केही special case हरू पनि छन्, जहाँ लेनदेनबाटै

एकल यात्रीhttp://www.blogger.com/profile/13700041481179218861noreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-52619900747819555432010-09-15T21:58:00.002+06:002011-05-21T10:49:50.466+06:00

गाली गर्ने मिस हुन्न लट्ठी बोक्ने सर हुन्न हाम्लाई माया मन पर्छ मुटु काम्ने डर हुन्न । आँखा तर्ने बाबा हुन्न हप्काउने आमा हुन्न मनको कुरा भन्दाखेरि नसुन्दिने घर हुन्न हाम्लाई माया मन पर्छ मुटु काम्ने डर हुन्न । नपढाउने दिदी हुन्न नसिकाउने दाइ हुन्न मायाले नै सिक्छौँ हामी जबर्जस्ती कर हुन्न हाम्लाई माया मन पर्छ मुटु काम्ने डर हुन्न ।

friendlynirajnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-21753211479690606762010-07-24T09:19:00.006+06:002010-07-24T15:30:02.931+06:00

ऊ ब्युँझियो उठ्यो आँखा मिच्यो हाइ काढ्यो र सोच्न थाल्यो अब के गर्ने ? घोरिएर सोच्यो, टोलाएर सोच्यो, आँखा चिम्लिएर सोच्यो कसरी सुरु गर्ने यो बिहान ?सोच्दासोच्दै नाडीको घडी हेर्‍यो कटिसकेछ बिहान सुरु भैसकेछ दिन उसले फेरि सोच्यो अब के गर्ने ? उठेर सोच्यो, बसेर सोच्यो, पल्टिएर सोच्यो कसरी उपयोग गर्ने यो दिन ? सोच्दासोच्दै भित्ताको घडीमा आँखा ठोक्किए ढलिसकेछ दिन भैसकेछ साँझ उसले अझै सोच्यो अब

friendlynirajnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-79411011686726711502010-05-29T13:35:00.000+06:002010-05-29T13:37:01.988+06:00

कता लगेर ठोक्काउने हो ? मनको डर मरेको छैन । भर्ना गर्नु छ नयाँ ड्राइभरपुरानो ड्राइभर झरेको छैन ।हाँकिरहेछ गाडी लाइसेन्सबिनाको ड्राइभरलेहोसियार यात्रुहरू !दुर्घटना अझै टरेको छैन ।

friendlynirajnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-14491977458000324492010-04-19T21:09:00.002+06:002010-04-19T21:18:07.278+06:00

रोक्दारोक्दै,मिल्कायौ मैनबत्तीका बचेका टुक्राहरू फोहोरसँगैछेक्दाछेक्दै,खन्यायौ मट्टीतेलहरू नालीमालाग्दैमा घामकहाँ हट्छ र अँध्यारो सँधैका लागि ?हुँदैमा बिहानकहाँ भाग्छ र रात नफर्किने गरी ?कुनै पनि समयछोप्न सक्छ कुहिरोले धरतीजुनसुकै बखतढाक्न सक्छ बादलले आकाशसम्झाउँदा सम्झाउँदै,चुँडायौ बिजुलीका तारहरू घरबाट ।हेर,फेरि डुब्दैछ सूर्य हुँदैछ कालो रातभित्रिसक्यो अँध्यारोतिम्रो घरमाभन,अब कसरी लड्छौ तिमी

friendlynirajnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-72142731077878000962010-03-08T20:58:00.003+06:002010-03-11T17:18:26.850+06:00

च्यातिएको चोली टालटुल गरेर नाङ्गा पाखुरा छाप्ने तरखरमा लाग्दा मेरी हजुरआमाउनीमिनिस्कर्टमा सजिएरयौवन देखाउँदै डुल्दै थिइन् ।भारी बोकेर काँधमा देउरालीको उकाली चढ्दै गर्दा मेरी आमाउनीर्‍याम्पमा क्याटवाकमा हिँड्दै थिइन् ।बच्चाको ओठमा आफ्ना सुकेका स्तन चुसाइरहँदा मेरी दिदीउनीसौन्दर्य बिग्रने डरले बच्चालाई बोतलको दूध पिलाइरहेकी थिइन् ।कलम समाउने हातलेहथौडा बोकेरगिटी कुट्दै गर्दा मेरी बहिनीउनीChat मा

friendlynirajnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-46346978857492612802010-02-23T22:38:00.006+06:002010-02-28T11:35:38.597+06:00

उफ्, आज office जानु नपरे पनि हुन्थ्यो । फर्किँदाको गाह्रोले बिहान college पनि गइनँ । १/२ दिन पढाइ छुटे छुटोस् भन्ने लाग्यो । तर हिजो एक दिन office नजाँदा मोबाइलमा complain आइसक्यो । साथीहरूसँग ‘ job गर्छु ’ भनेर फूर्ति गर्नु मात्र त हो । साहूको काम न ठहरियो, कुन बेला निकालिन्छु, कल्लाई के थाहा ? तर म अझै केही दिन office जान सक्दिनँ । थुइक्क, यो कस्तो विवशता !घरबाहिर निस्किने स्थिति नै छैन ।

friendlynirajnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-32373883099842568582010-01-26T19:30:00.000+06:002010-11-11T09:59:07.342+06:00

‘सञ्चै हुनुहुन्छ ?’ बाटोमा हिँड्दै गर्दा एक्कासी उनलाई देखेपछि औपचारिकता निभाउनकै लागि भए पनि मुसुक्क हाँसेर मैले सोधेँ ।उनले मलाई देखिनन् र मैले बोलेको सुनिनन्, चूपचाप अघि बढिन् । म पनि आफ्नै बाटो लागेँ । उही समय, उही ठाउँ, उसैगरी भोलिपल्ट फेरि उनीसँग भेट भयो । ‘कता हिँड्नुभयो ?’ अलि ठूलै स्वरमा सोधेँ । उनले आज पनि मलाई देखिनन् र मलाई सुनिनन् । आफैँलाई लाज लाग्यो । वरिपरि नियालेँ –‘कसैले

friendlynirajnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-16183697827700712112009-12-21T11:21:00.006+07:002010-02-23T23:30:19.427+06:00

तिमीले देखेको सपनामैले देखेको सपनाफुल्नै नपाइकन झर्‍यो फक्रिनै नपाइकन मर्‍योवैशाखमा साइतै जुरेन कुर्दाकुदै समयमंसिर पनि त्यसै तर्‍यो ।उसले जन्मिनुपर्छचाहना तिम्रो पनि होइच्छा मेरो पनि हो ।जन्मेर मात्र हुँदैनजन्मिनुपर्छस्वस्थ्य, हृष्टपुष्ट र तन्दुरुस्तकिनकी,उसको खुसीसँग तिम्रो खुसी जोडिएको छ उसको हाँसोसँग मेरो हाँसो गाँसिएको छउसको जिन्दगीसँग हाम्रो जिन्दगी बाँचेको छ । त्यसैले,बाधाहरू तोडेर

friendlynirajnoreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-5734630366413861572009-11-30T19:31:00.004+07:002009-11-30T19:41:28.467+07:00

थुन्छु, अग्ल्याउँछु घरका ढोका र झ्यालहरूटाल्छु, बन्द गर्छु भित्ताका भएभरका प्वालहरूतैपनि मध्यरातमै ब्यूँझिन्छु र ख्वार् ख्वार् आवाज सुन्छुयसरी नै दुःख दिन्छन् प्रत्येक रात मूसाहरूलेत्यसैले आजभोलि दिनमै समेत सुत्न बाध्य हुन्छु ।

friendlynirajnoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-4393883119097049872009-10-29T15:23:00.004+07:002009-10-29T15:25:56.367+07:00

भाग्यमाथि रिस पोख्छन्लड्न डराउँछन्, पुर्पुरो ठोक्छन्जीवन जीउनु व्यर्थ ठान्छन्दुःखलाई कर्मको लेखा मान्छन्समाधान भेट्दैनन्समस्याविरुद्ध सिन्को नभाँच्नेहरूजसोतसो जीवन चलाउँछन्केवल मर्न डराएर बाँच्नेहरू । थोरै खुसीमा धेरै मात्तिन्छन्धैर्य गुमाउँछन्, दुःखमा आत्तिन्छन्आफ्नै दुःखलाई ठूलो मान्छन्झुन्डिन्छन् पासोमा या विष खान्छन्कल्पनामा हराउँछन्सत्यदेखि डर्नेहरूअनाहकमा जीवन फाल्छन्बाँच्न डराएर मर्नेहरू ।

friendlynirajnoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-16791350609467345582009-09-14T11:10:00.011+07:002009-09-15T06:49:56.787+07:00

उठ्छु, पढ्छु, कपडा फेर्छुसफा-सुग्घर भै ऐना हेर्छुटिफिनसाथको झोला भिरीस्कूल जान्छु टम् टम् टम्              -युद्धप्रसाद मिश्र ‘स्कूल जान्छु टम् टम्’ भन्दै हिजोसम्मझोला बोकेर पढ्न जाने ऊथा’छैन आज किन रोक्योन खायो पस्केको भातन लायो लुगान त रमाएर झोला नै बोक्यो‘के भयो उस्लाई’‘किन यस्तो भो आज’खै कसैलै जानेनजति फकाउँदा पनिजति कर गर्दा पिनस्कूल जान ऊ मानेन ।खेल्दै नखेल्दा पनिटी.भी. हेर्दै नहेर्दा

friendlynirajnoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-73997726237531199522009-08-06T14:14:00.003+07:002009-08-06T14:28:28.478+07:00

आकास्सिएको महँगीले जनतालाई थिच्दा पनिपेटी हिँड्ने यात्रुलाई कार आई किच्दा पनि धन्न हामी जिउँदै छौँनमरुन्जेल बाँचौँ साथीकिन लिनू व्यर्थ टेन्सनसबै बिर्सी हाँसौँ साथी ।बाढी आई खेतबारी पानीसँगै बग्दा पनिहट्या छैन लोडसेडिङ बर्षा झरी लाग्दा पनिपीर, चिन्ता छोडिदिऊँसन्ततिलाई साँचौँ साथीगाईजात्रा हेरौँ देशको उफ्री उफ्री हाँसौँ साथी ।भोको पेटमा भात खाँदा पखालाले मर्दा पनिसीमानाको जंगे पिल्लर रातारात सर्दा

friendlynirajnoreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-5649030729460185372009-07-07T10:29:00.002+07:002009-07-07T10:39:21.337+07:00

मैले ‘अ’ भन्दा ऊ ‘अनार’ भन्दै कराउँथ्यो मैले ‘क’ बोल्दा ऊ ‘कलम’ भन्दै चिच्याउँथ्यो मैले 'A' सुनाउँदा ऊ 'Apple' भन्दै उफ्रन्थ्यो यात्राको एउटा मोडमा भएको छ भेट फेरि टाढा भइसकेका अनुहारका जुधेका छन् आँखा फेरि चंचल थियो ऊ शान्त छ बोलक्कड थियो ऊ शिष्ट छ म अझै मास्टर छु स्कूलको उसको स्थान विशिष्ट छ पढाउँदाका दिनहरु सम्झिँदै, गुन्दै माया गर्दाका क्षणहरु सम्झिँदै, रमाउँदै गाली गर्दाका

friendlynirajnoreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-3863987859169930492009-06-10T19:17:00.008+06:002009-06-10T19:50:33.823+06:00

छोप्दै छोपिन्न भने हत्केलाले सूर्यका रोशनीलाईरोकिन्न भने कुनै शक्तिले पृथ्वीको गतिलाईजाडो घट्दै घटेन नभनअन्धकार हट्दै हटेन नभनए, अँध्यारोविरुद्ध लड्ने मान्छे !कुहिरोले छोपेको मात्र हो धरतीबादलले ढाकेको मात्र हो आकाशसूर्य उदाउँदै नउदाएको होइनघाम लाग्दै नलागेको होइन ।रक्तिम किरणले अन्धकार पछार्नै लागेको बेलालामो निद्रामा अलमलिएकाहरु आँखा मिच्दै जागेका बेलापूर्व फाट्दै फाटेन नभनउज्यालो हुँदै भएन

friendlynirajnoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-57785965188220391932009-05-20T19:24:00.001+06:002009-05-20T19:34:31.336+06:00

नमिलेको समाज मिलाउनु छ भने दुःखीलाई सुख दिलाउनु छ भने फाल्नु छ यदि समाजका कुतत्वलाई भने गाल्नु छ पुराना संस्कारलाई भने पुराना चिन्तन गल्नुपर्छ थोत्रा विचारहरु जल्नुपर्छ त्यसैले आँधी आउनुपर्छ हूरी चल्नुपर्छ ।घरमा नयाँ छानो छाउनु छ भने गरीबको शासन ल्याउनु छ भने फेर्नु छ यदि संसारलाई भने हेर्नु छ यदि सुनौलो बिहान भने युगौँको बन्धन चुँडाल्नुपर्छ दासताको जन्जिर छिनाल्नुपर्छत्यसैले नयाँ क्रान्ति

friendlynirajnoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-74698038215072022902009-05-02T17:19:00.001+06:002009-05-02T17:21:28.563+06:00

बटुलेर अक्षरहरू जोडेर एक आपसमा एक कठ्याँग्रिँदो बिहानचिसो हावाको विरुद्ध कविता लेखेँ रिसाएर हावा आयो आँधी र उडायो अक्षरहरू कविताबाट अनि हावामै कतै लुक्यो कविता । फुलिरहँदा फूल बगैँचामा ओर्लेकै बेला वसन्त धरतीमा फूलको रक्षार्थ काँडाको विरुद्ध कविता लेखेँ झोक्किएर काँडा रोपिए पन्ना पन्नामा अनि सहनै नसक्ने गरी दुख्यो कविता । लेख्दालेख्दै उज्यालोको कविता चर्कियो घाम र पोल्यो अक्षरहरूलाई अनि घामकै

friendlynirajnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-20740932073230380122009-04-14T14:07:00.002+06:002009-04-14T15:16:49.518+06:00

रुझेका आमाका परेली पुछ्न सक्दैनस् भने दुःखी जीवनको सुखद् सपना बुझ्न सक्दैनस् भने सक्दैनस् भने कुनै नयाँ युगको गीत गाउन सक्दैनस् भने आफैँ नयाँ बनेर आउन ए, नयाँ वर्ष ! तँ मेरो आँगनीमा नआए हुन्छ कसैले नयाँ वर्षको नाममा पुरानै गीत नगाए हुन्छ ।सानो बाबुको भोको पेटमा अन्नको गेडो हाल्न सक्दैनस् भने सानी बहिनीको जीउको लुगामा परेको प्वाल टाल्न सक्दैनस् भने सक्दैनस् भने अन्धकार जीवनमा उज्यालो छर्न सक्दैनस्

friendlynirajnoreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-76753144159120657352009-04-04T18:19:00.002+06:002009-04-04T18:21:55.068+06:00

रातलाई दिनमा बदल्ने कुरा ग-यौ अँध्यारोलाई उज्यालो बनाउने कुरा ग-यौ बस्तीहरू छट्पटाइरहेकै छन् अन्धकारमा अझै तिमीले कुन दीपावली मनाउने कुरा ग-यौ ? तारालाई जमिनमा झार्ने कुरा ग-यौ धरतीलाई झलिमिली पार्ने कुरा ग-यौ आँखा हुँदै बाँच्नुपरेको छ दृष्टिविहिन जीवन कुरैकुराले समस्यालाई टार्ने कुरा ग-यौ ।

friendlynirajnoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-45321651830481662172009-03-21T22:24:00.003+06:002009-09-13T18:22:40.278+07:00

बसेकाहरूको टाउकामा टेकेँहिँड्न खोज्नेको बाटो छेकेँनिहूँ खोज्नेलाई पिटेरै छाडेँआखिर मैले जितेरै छाडेँ।अघि बढ्न खोज्नेको खुट्टो तानेँआफूलाई तान्नेलाई लात्तले हानेँशक्ति देखाएँ, विचार मेटेरै छाडेँआखिर मैले जितेरै छाडेँ।कुटाकुट कति, कति झगडा भएलुला हातगोडा पनि तगडा भएविरोधी जति जम्मैलाई खेदेरै छाडेँहो, आखिर मैले जितेरै छाडेँ।

friendlynirajnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-67965182759990065772009-03-09T09:42:00.004+06:002010-11-11T09:59:07.342+06:00

एउटा कविता जो छापिन्छ पाठ्यपुस्तकमा, तर लेख्नेलाई थाहा हुन्न। आज त्यही कविताको चर्चा गर्ने जमर्को गरेको छु। २०५७ सालमा जब म सानै थिएँ, बाल साहित्यमा रुचि राख्थेँ र त्यहीताका एउटा कविता रचेँ 'मेरो धोको छ'। बालपत्रिकामा छाप्ने रहरले 'बालकोसेली' पत्रिकाका सम्पादक लाई कविता बुझाएँ। तर कविता छापिएन। यसपछि सो कविता कसैलाई दिएको पनि छैन, मेरै पाण्डुलिपिमा मात्रै सुरक्षित थियो।पाँच दिन अघि मात्र स्कूल (

friendlynirajnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-62329791640061575122009-02-18T19:23:00.003+06:002009-02-18T19:37:09.797+06:00

त्यहाँ झुप्रो-छाप्रो थिएनत्यहाँ ठूलो महल थिएनउत्रै/उस्तै थिए सबैसानो-ठूलो घर थिएनमागी हिँड्ने ‘माग्ने’ थिएनपैसा लुकाउँदै भाग्ने थिएनसबले पेट भर्न पाउँथेभोकाउने/डकार्ने कोही थिएनविद्यार्थी कुट्ने गुरु थिएनपढ्न बोझिला किताब थिएनबगैँचामा पुतलीझैँ रमाउँथे विद्यार्थीजेलजस्तो स्कूल थिएनगधाझैँ जोतिने मजदूर थिएनकाम ठग्ने कुनै अल्छी थिएनबीउ छर्थ्यो किसान, भित्र्याउँथ्यो बालीभकारी भर्ने जिमिन्दार

friendlynirajnoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-21825347420213504552009-02-05T19:36:00.000+06:002009-02-05T19:38:02.330+06:00

थाके तापनि गोडाहरुगले तापनि शरीरहरुखाइए पनि ठक्करप्रत्येक पाइलामाअल्मलिए पनि बाटाहरुप्रत्येक मोडमाम सार्न छाड्दिन पाइलाम हिँड्न छाड्दिन यात्रा ।आइपरे तापनि दु:खहरुखानु परे तापनि हण्डरहरुझर्नै परे पनि प्रत्येक चाढाइमाओर्लनै परे पनि प्रत्येक उक्लाइमाम चढ्न छाड्दिन शिखरम उक्लिन छाड्दिन पहाड ।अस्ताए पनि सूर्यओर्ले पनि घामछोपे पनि धर्ती रातलेडुबे पनि वस्ती अन्धकारमाम गर्न छाड्दिनविहानीका कल्पनाहरुम

friendlynirajnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-41535326789425190562009-01-19T14:59:00.001+06:002009-09-13T18:23:06.593+07:00

तैंले कुचो फालिस्, मैले जुत्ताले हानेँतैंले डाडू उचालिस्, मैले जिस्केको ठानेँतँ त साँच्चै रिसाइछस्, भैगो अलि पर सरौँएक एक स्टेप तल झरौँ, आइज बूढी वार्ता गरौँ।मलाई चित्त नबुझेको म भन्छु, तेरो कुरा तँ भन्सबको मनको कुरा बुझौँ, बोला हाम्रो daughter sonकोलाहल भो वातावरण, दुवै मिली शान्ति छरौँरिस थामौँ एकैछिनलाई, आइज बूढी वार्ता गरौँ।वार्ताबाट मिलिसके कत्रा–कत्रा कुराहरूहाम्रो पनि समाधान वार्ताबाटै

friendlynirajnoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-1525091772152612192009-01-01T20:44:00.001+06:002009-04-19T13:08:15.402+06:00

पूर्वको मधुरो घाम फेरिएकै छैनबदलियो नारा तर काम फेरिएकै छैननयाँ केही भएकै छैनपुरानो केही गएकै छैनअनि कुन मनले व्यक्त गरूँ खुसी ?गर्नु परेकै छ अप्ठेरोको सामनायो बेलामा भन साथी,कुन शब्दले दिऊँनयाँ वर्षको शुभकामना ?जातीय, वर्गीय भेदभाव उही छगरीबी, भोकमरी र अभाव उही छशान्ति अझै हराएकै छथीर छैन मन डराएकै छविश्व बढेको छ जग बसाल्न चन्द्रमामाहाम्रो युग फेरिएन, उही छ जमानायो बेलामा भन साथी,कुन शब्दले

friendlynirajnoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-34930010105566031652008-12-20T15:33:00.001+06:002009-09-13T18:23:35.576+07:00

घरमा झगडा परे सडकमा जाऔँ'जिन्दावाद' 'मुर्दावाद' नारा लाऔँसबले विरोध गर्न पा'छऐले देशमा लोकतन्त्र आ'छढुङ्गा हानौँ, टायर बालौँरेलिङ भत्काऔँ, सडकमा फालौँचित्त नबुझ्या पोख्न पा'छऐले देशमा लोकतन्त्र आ'छबन्द गरौँ, चक्का जाम गरौँभत्काउने, बिगार्ने काम गरौँजीत हुनेछ हाम्रै था'छऐले देशमा लोकतन्त्र आ'छ

friendlynirajnoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-62688709458787453212008-12-03T18:12:00.004+06:002009-12-29T21:11:50.265+07:00

(लोडसेडिङमा लेखिएका अक्षर बत्ती बालेर पढ्नुहोला ।)बहिनीले होमवर्क गर्न पाउने रे सानो भाइले क्यासेट सुन्दै गीत गाउने रे के अचम्म हाम्रो घरमा खुशी छाउने रे धेरै पछि आज बल्ल बत्ती आउने रे ।

friendlynirajnoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-14893084492299138062008-12-03T17:54:00.000+06:002008-12-03T18:29:40.279+06:00

छैन हात, गोडा छैनअपाङ्ग भन्छौ तरगर्छु विरोध अन्यायकोजान्न संघर्ष परछैन त दृष्टि यी आँखामा के भोबुझ्दछु म संसारछैन जिब्रो तैपनि शोषणकोगर्छु म प्रतिकारबलिया छन् पाखुरी ती तिम्राउठ्दैनन् जनपक्षमागोडा डराउँछन् अप्ठेरोमाके पुग्ला त्यो लक्ष्यमादेख्नै नसक्ने गरीबको दुःख पीडाती आँखा भएर के भो ?बोल्नै सक्दैन यदि सत्य न्याय भनेत्यो जिब्रो भएर के भो ?कमजोर शरीर छ मेरो तरहृदय छ विश्वासकोबलियो शरीर तिम्रो

friendlynirajnoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-40947454244644701972008-11-20T12:58:00.000+06:002010-11-12T07:33:12.734+06:00

त्यतिबेला म स्कूले विद्यार्थी थिएँ, जब 'गुरुजीको लट्ठी' को जन्म भयो।पिरियडै पिच्छे फरक–फरक गुरुहरू पस्थे कक्षामा। सबैसँग होइन, तर केहीसँग लट्ठी हुन्थे, हातमा। जब कुनै विद्यार्थी बिना गृहकार्य उपस्थित हुन्थ्यो कक्षामा, उसले सहनुपर्थ्यो, त्यो लट्ठीको पिटाइ। गृहकार्य नगर्दा मात्र होइन, कक्षामा साथीसँग थोरै कुरा गर्दा पनि खानुपर्थ्यो कुटाइ, 'हल्ला' गरेको निहूँमा। हुन त गुरुहरूको पिटाइ खासै खानु परेन

friendlynirajnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-28343474055173337252008-11-04T10:39:00.000+06:002008-11-04T10:45:31.843+06:00

घरि दायाँ कोल्टे फेर्छ घरि बायाँ कोल्टे फेर्छ । एकैछिनमा लामो सास फेर्छ । अनि नाडीको घडीमा यस्सो आँखा दगुराउँछ ।‘उफ्, कति लामो रात पनि’ मनमनै सुस्केरा हाल्छ ।फेरि स्मृतिमा उही कुरा दोहोरिन्छ ।‘छैन मसँग पैसासैसा’ उसका बाबुको स्वर सधैंभन्दा ठूलो थियो ।‘अर्को हप्तासम्म पैसा नतिरे जरिवाना लाग्छ रे । अझै पनि नतिरे जाँचै दिन पाइन्न रे बा’ दबेको रुन्चे स्वर बहिनी शोभाको थियो ।‘पर्दैन जाँच दिन, पर्दैन

friendlynirajnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-86459793712889723922008-10-18T19:22:00.001+06:002008-11-03T17:48:14.015+06:00

पोहोर पनि बीउ छरेकै हो बोट रोपेकै हो प्रजातन्त्रको लहलहाउँदो भएको मात्र थियो बाली एक हूल सलह आए, बाली खाए र सखाप पारे प्रजातन्त्रका बोटहरु बल्लतल्ल जोगाइयो केही बीउ र बोटहरु ।यसपालि पनि छरियो बीउ रोपियो बोट प्रजातन्त्रको लहलहाउँदो हुन नपाउँदै बाली आए सलह खाए बाली र सखाप पारे प्रजातन्त्रका बोटहरु ।त्यसैले,छरेर मात्र हुँदो रहेनछ बीउ रोपेर मात्र नहुँदो रहेछ बोट प्रजातन्त्रको बाली जोगाउन काँडेतार

friendlynirajnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-30384783036836917602008-10-11T21:42:00.000+06:002008-10-11T21:46:22.776+06:00

अनिल पाँच कक्षामा पढ्थ्यो । कक्षामा ऊ मेहनती भएकोले सबै गुरु-गुरुआमा उसलाई माया गर्नुहुन्थ्यो । अनिललाई सबै गुरु-गुरुआमा राम्रै लाग्थे तर हिसाब पढाउने गुरुलाई चाहिँ ऊ त्यति मन पराउँदैनथ्यो । उहाँ पाठ नबुझाउने विद्यार्थीलाई सधैँ बेन्चमाथि उभ्याउनुहुन्थ्यो र पिट्नुहुन्थ्यो । हुन त अनिलले कहिल्यै गुरुको कुटाइ खानु परको थिएन तर आफ्नो साथीले कुटाइ खाएको हेर्नुपर्दा कसलाई पो राम्रो लाग्छ र ?एक दिन

friendlynirajnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-1951465838619519200.post-50685980377166203342008-10-11T20:53:00.000+06:002008-10-11T21:13:47.412+06:00

शुभकामना'सुस्वास्थ्य एवं दीर्घायुको शुभकामना'शुभकामना'उत्तरोतर प्रगतिको शुभकामना'धेरै भयो शुभकामना पाउँदै आएकोशुभकामना,‘दशैँको शुभकामना’शुभकामना,‘दीपावलीको शुभकामना’शुभकामना,‘नयाँ वर्षको शुभकामना’दशैँको शुभकामनालेदशा हटाउन सकेनदीपावलीको शुभकामनालेअन्धकारमय जीवनमा उजाल्यो ल्याएननयाँ वर्षको शुभकामनालेनयाँ वहार ल्याउन सकेनशुभकामनालेमेरो भोको पेट भर्न सकेनशुभकामनालेमेरो नाङ्गो आङ ढाक्न

friendlynirajnoreply@blogger.com1